kwiecisty


kwiecisty
kwiecisty {{/stl_13}}{{stl_8}}przym. Ia {{/stl_8}}{{stl_20}}
{{/stl_20}}{{stl_12}}1. {{/stl_12}}{{stl_7}}'pokryty kwitnącymi roślinami kwiatowymi': {{/stl_7}}{{stl_10}}Kwieciste ogrody, łąki. {{/stl_10}}{{stl_20}}
{{/stl_20}}{{stl_12}}2. {{/stl_12}}{{stl_7}}'mający kolorowy wzór kwiatowy': {{/stl_7}}{{stl_10}}Kwiecisty jedwab. Kwiecista sukienka. {{/stl_10}}{{stl_20}}
{{/stl_20}}{{stl_12}}3. {{/stl_12}}{{stl_7}}'o mowie, stylu, zwrotach itp.: obfitujący w językowe ozdobniki i wyszukane formy wyrażania; ozdobny, napuszony, bombastyczny': {{/stl_7}}{{stl_10}}Kwiecista mowa. Kwiecisty styl. Kwieciste porównania. {{/stl_10}}

Langenscheidt Polski wyjaśnień. 2015.

Look at other dictionaries:

  • kwiecisty — 1. «pokryty rosnącymi kwiatami; przybrany kwiatami, ukwiecony» Kwieciste łąki. 2. «ozdobiony wzorem, deseniem w kwiaty; barwny, kolorowy» Kwiecista tkanina, sukienka. przen. «o mowie, zwrotach: ozdobny, napuszony, przesadny» Kwieciste… …   Słownik języka polskiego

  • dereń kwiecisty — gausiažiedė sedula statusas T sritis vardynas apibrėžtis Sedulinių šeimos dekoratyvinis, medieninis, vaistinis augalas (Cornus florida), paplitęs Šiaurės Amerikoje. atitikmenys: lot. Cornus florida angl. American boxwood; dogwood; eastern… …   Lithuanian dictionary (lietuvių žodynas)

  • kwiaciasty — → kwiecisty w zn. 2 …   Słownik języka polskiego

  • kwiecistość — ż V, DCMs. kwiecistośćści, blm rzecz. od kwiecisty (zwykle w zn. przen.) Kwiecistość przemówienia, stylu …   Słownik języka polskiego

  • kwieciście — kwieciścieej przysłów. od kwiecisty (zwykle w zn. przen.) Przemawiać, pisać kwieciście …   Słownik języka polskiego

  • ozdobny — ozdobnyni, ozdobnyniejszy 1. «mający ozdoby, ozdobiony czymś; piękny, strojny» Ozdobne wydanie dzieł. Ozdobny papier listowy. Telegram ozdobny. 2. «o wymowie, stylu: obfitujący w przenośnie, zwroty retoryczne; kwiecisty» Ozdobna proza. 3. «będący …   Słownik języka polskiego

  • rozkwiecony — imiesł. przymiotnikowy bierny czas. rozkwiecić (p.) rozkwiecony w użyciu przym. «pokryty, obsypany kwiatami, kwitnący, kwiecisty» Rozkwiecony ogród …   Słownik języka polskiego

  • styl — m I, D. u; lm M. e, D. ów 1. «sposób wyrażania się, formułowania wypowiedzi w mowie lub piśmie; stała tendencja w wyborze środków ekspresji językowej charakterystyczna dla danego autora, kierunku, gatunku literackiego, dzieła, epoki» Styl… …   Słownik języka polskiego

  • kubraczek — {{/stl 13}}{{stl 8}}rz. mnż IIa, D. kubraczekczka, {{/stl 8}}{{stl 7}}zdr. od rz. kubrak: Strojny, kwiecisty kubraczek. {{/stl 7}} …   Langenscheidt Polski wyjaśnień

  • kwiaciasty — {{/stl 13}}{{stl 8}}przym. Ia, {{/stl 8}}{{stl 7}}to samo co kwiecisty w zn. 2. {{/stl 7}} …   Langenscheidt Polski wyjaśnień